Maria Nurowska (3.03.1944 - 3.02.2022) - wystawa książek
-
w Zagorzyce
3 lutego 2022 zmarła Maria Nurowska. Urodziła się w 3.03.1944 we wsi Okółek w Suwalskiem, debiutowała w 1974 r. na łamach miesięcznika "Literatura". Jej twórczość utrzymana w konwencji melodramatu połączonego z elementami powieści obyczajowej i historycznej. Była jedną z najbardziej poczytnych pisarek końca XX i dwudziestolecia XXI w. Wiele z jej dzieł było tłumaczonych na obce języki. Jej twórczość (tytuły zaznaczone, są dostępne w naszej bibliotece):
Małżeństwo Marii Kowalskiej – sztuka teatralna (dramat)
Przerwa w podróży – sztuka teatralna
Nie strzelać do organisty – opowiadania (1975)
Moje życie z Marlonem Brando (1976)
Po tamtej stronie śmierć (1977)
Wyspa na lądzie (1979) – pierwsza powieść dla młodzieży
Reszta świata (1981) – druga powieść dla młodzieży
Kontredans (1983)
Sprawa honoru (1983)
Innego życia nie będzie (1987)
Postscriptum (1989)
Hiszpańskie oczy (1990)
Listy miłości (1991)
Dwie kobiety (1991)
Panny i wdowy – Saga: Zniewolenie (1991), Zdrada, Poker (1991), Piołun (1992), Czyściec (1992). Gry małżeńskie (1994)
Rosyjski kochanek (1996)
Wiek samotności (1996) – rozwinięta wersja sagi „Panny i wdowy”, o akcji doprowadzonej do roku 1991, wydana w postaci dwutomowej.
Tango dla trojga (1997)
Miłośnica (1998)
Niemiecki taniec (2000)
Mój przyjaciel zdrajca – powieść biograficzna o Ryszardzie Kuklińskim (2002)
Imię twoje– cykl: Imię twoje... (2002); Powrót do Lwowa (2005); Dwie miłości (2006);
Gorzki romans (2003)
Księżyc nad Zakopanem (2006)
Anders (2008)
Sprawa Niny S. (2009)
Nakarmić wilki (2010)
Wybór Anny (2010)
Requiem dla wilka (2011)
Drzwi do piekła (2012)
Dom na krawędzi (2012)
Sergiusz, Czesław, Jadwiga (2013)
Matka i córka. Maria Nurowska i Tatiana Raczyńska w rozmowach z Martą Mizuro (2013)
Zabójca (2014)
Miłość rano, miłość wieczorem (2014)
Wariatka z Komańczy (2015)
Bohaterowie są zmęczeni (2016)
Dziesięć godzin (2017)
Tak pisała na facebooku wiosną 2021 r. „0d roku jestem tzw. niepełnosprawna. Udar głowy, ze wszystkim można sobie poradzić. ale nie z udarem głowy w godzinach nocnych. Budzisz się i nie bardzo wiesz, co cię obudziło. Po chwili czujesz ból rozsadzający połowę czaszki! Ból nie do wytrzymania. Budzisz opiekunkę. ona mierzy ci ciśnienie; pani Mario wysokie. chronimy wątrobę! No jasne... znosić te igły na połowie głowy, które są jakieś jak nie z tego świata...Może uda się zasnąć....wiem, że nie, że będę jakimś strzępem ludzkim, który musi doczekać godziny, gdy Można Wziąć lek.”
